Imbolc - 2 februari

Het feest van de bevruchting van de aarde in het nieuwe zonnejaar.

Net als het Winterfeest (begin van de winter, Samhain) wordt Imbolc gewoonlijk met de Kelten verbonden, terwijl het in wezen een veel bredere basis heeft en teruggaat op een ploeg-, zaai- en reinigingsfeest dat door alle Indo-Europese stammen gevierd werd.

De naam van het feest is Keltisch. We hebben hiervoor gekozen omdat de Germanen geen algemene naam hadden voor de verschillende feesten die rond de maand februari plaatsvonden. Imbolc betekent in of om de buik. Om de buik lijkt de meest logische vertaling, omdat men vroeger driemaal ritueel om de akker heen ploegde. De akker werd gezien als de moedergodin zelf.

Imbolc feest wordt veelal in verband gebracht met de Keltische (Ierse) Godin Brigid, het wordt dan ook vaak gezien als een Keltisch feest. Brigid is een vuurgodin, vruchtbaarheidsgodin en de Godin van de inspiratie /poëzie. In de Brigitta-tempel van Kildare werd een ‘eeuwig’ vuur ter ere van haar brandende gehouden door negentien maagdelijke priesteressen. Brigid is later ‘opgenomen’ in het Christelijke geloof (als vroedvrouw van Maria of in andere verhalen als dochter van een druïde en zich door Saint-Patrick liet bekeren). Bij de Germanen stond de moedergodin Nerthus centraal.

Met Imbolc maak je een kruis, het Brigids cross, van het laatste graan van dat jaar. Dit kruis hangt het hele jaar in huis, tot je een nieuwe maakt het jaar erop. Het kruis activeert de levenskracht van het graan. Van het graag kan je ook een graanpoppetje maken, deze worden gebruikt om te voorspellen hoe de oogst dat jaar gaat worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *